Niezwykle ważną funkcję w codziennym życiu arystokratycznej rezydencji pełniła kuchnia, gdzie często musiano jednorazowo przygotować znaczną ilość posiłków, szczególnie podczas dużych przyjęć. Wówczas w kuchni zamkowej potrzebne były „posiłki”. Jedną z osób przybywających z pomocą do kuchni zamku pszczyńskiego w trakcie zadań specjalnych była Anna Kubitza.
Urodziła się 14 lutego 1880 r. w Kosmeden w Prusach Wschodnich (obecnie Kośmidry w powiecie Gołdap) jako córka rolnika Karla Nossutty i jego żony Amalie, wdowy Dreyer z domu Lubjuhn. Za pośrednictwem starszego przyrodniego brata Anna kształciła się na kucharkę w Berlinie, prawdopodobnie w Adels-Casino. Na pewno później tam pracowała.
W 1908 r. poznała doktora rolnictwa Kurta Gotzheina i jego żonę Marię z domu Collet, z fabryki maszyn Collet i Engelhardt w Offenbach nad Menem. Rok później Gotzheinowie namówili Annę Nossuttę, aby towarzyszyła im jako „wsparcie” w wyprawie do folwarku książąt pszczyńskich Kempa (Kępa) koło Pszczyny na Górnym Śląsku, gdzie dr Gotzhein znalazł atrakcyjną posadę dyrektora. Anna spędziła tam I wojnę światową, w czasie której w zamku pszczyńskim w latach 1915-1917 znajdowała się Wielka Kwatera Główna Cesarza Niemieckiego.
15 listopada 1920 r. Anna Nossutta wyszła za mąż za zarządcę dworu Johanna Kubitzę pochodzącego z miejscowości Radawie w powiecie oleskim (dawniej Radau, okręg Rosenberg). Rok później urodził się im syn Kurt Berndt, którego ojcem chrzestnym został dr Gotzhein. Od ok. 1921 r. Anna Kubitza miała się zajmować także drobiem, który prawdopodobnie częściowo był wykorzystywany w kuchni zamkowej. Rodzina mieszkała w małym domu przy ulicy Cieszyńskiej, w pobliżu dawnego stawu z kaczkami. W 1929 r. przeprowadzili się do domu urzędników przy stawie dla koni, a rok później do folwarku Louisenhof (dziś Sznelowiec 24, na rogu Cieszyńskiej). W 1933 r. Johann Kubitza przejął stanowisko Herberta Srocke w folwarku Kempa, ale rodzina nadal mieszkała w Louisenhof.
W l. 30. XX w., podczas drugiej fali zwolnień pracowników książęcych, Johann Kubitza stracił posadę, a rodzina została zmuszona do opuszczenia folwarku Louisenhof i tymczasowo zamieszkała w mieszkaniu dla służby w zamku, zanim przeniosła się do dworu Lenken w powiecie Tylża (Ragnit) w Prusach Wschodnich, a później do Heinrichswalde w powiecie Elchniederungen. Stamtąd, jesienią 1944 r., Anna Kubitza wyruszyła do Pullach koło Monachium, gdzie znalazła pracę jako kucharka w firmie „Linde” w Höllriegelskreuth. Zmarła w Pullach w listopadzie 1961 r.
W czasie swej pracy w charakterze kucharki Anna Kubitza prowadziła zeszyt, w którym gromadziła przepisy na wszelkiego rodzaju dania – przepisy własne, tradycyjne czy takie, którymi dzielili się z nią jej bliscy i znajomi. Zawarła w nim m.in. receptury na wypieki świąteczne, takie jak na przykład tarta z Linzu.
Przepis na Tartę z Linzu z zeszytu z przepisami Anny Kubitzy
Archiwum prywatne Ellen Anny Elisabeth Härtel
SKŁADNIKI
Tarta z Linzu / Linzer Torte
250 g migdałów zmielonych ze skórką
250 g mąki
250 g cukru pudru
250 g masła
2 jajka
1 żółtko
1 łyżeczka cynamonu, szczypta goździków, szczypta skórki cytrynowej
Szybko wymieszaj wszystkie składniki, napełnij tortownicę wykorzystując 4/5 ciasta, a następnie posmaruj marmoladą. Z pozostałego ciasta uformuj brzegi i kratkę w środku, posmaruj żółtkiem i piecz powoli ok. 70 minut w temperaturze 150°C.
W wersji świątecznej upieczone ciasto kroi się na kawałki, a po ostudzeniu przekłada marmoladą i składa, a następnie polewa się glazurą czekoladową i dekoruje się glazurą w kolorze czerwonym, zielonym i białym. Glazurę wykonuje się gotując 250 g cukru z ¼ litra wody i dodając odpowiednie barwniki.
Opracowanie: Sylwia Smolarek-Grzegorczyk, Dział Wnętrz Zamkowych
Ilustracje: Kadry z filmu „Lexel (prawie) sam w zamku” – Tarta z Linzu, zdjęcia z planu: Daria Bazgier, Katarzyna Bazgier
Anna i Johann Kubitza z synem Kurtem Berndtem, Pszczyna, 1922 r., archiwum prywatne Ellen Anny Elisabeth Härtel
Opracowanie wizualne i układ graficzny strony: Katarzyna Bazgier, Dział Marketingu